Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

ΑΝΑΡΧΟ ΠΟΙΗΜΑ ΣΦΑΔΑΖΕΙ ΕΝΤΟΣ ΜΟΥ ΣΕ ΘΗΚΕΣ ΜΕ ΟΝΕΙΡΑ

ΚΟΜΜΟΣ «ΣΤΗΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ ΠΟΥ ΧΑΝΕΤΑΙ διάττοντες στίχοι αποδημητικός ρυθμός στα λιλά τσακίδια μιας περπατησιάς ορυμαγδοί γραμματικής εξαποστέλλοντας / μετοχές λιμώττοντας / άναρθρο σκοπό κι αδιαφορώντας η κοκκινοσκουφίτσα όταν ο λύκος δεν είναι εδώ μαδάει μια μαργαρίτα- κομμός «στην Αλεξάνδρεια που χάνεται»


στο μεταξύ έχει σκοτεινιάσει από νωρίς με σύννεφα στάσιμο τρισαλίμονο ετήσιο χρονικό επίρρημα ευνουχισμένο «πριν», «μετά» τρισάγιο – «αντί» στο γόνατο «μη ενδεώς» ακατάσχετο:  «θα σου τσακίσω τα φωνήεντα ένα-ένα να σε δω με σύμφωνα μονάχα μες στο στόμα»,  «γένοιτο χατέρω καλώς έχον» από καταβολής κόσμου


άναρχο ποίημα σφαγμένο εντός μου σφαδάζει σε θήκες με όνειρα στα ύφαλα της Ωγυγίας του Ποιητή παραλήρημα φυλλοβόλου λόγου αείφυλλων γυναικών

Πλην ο αφαλός της μοναξιάς υποτελούς αιδοίου μηδέν εις το πηλίκο της λέξης συλημένου σώματος

[25η Χρυσηίδα Ρέμβης από ανέκδοτη συλλογή Τάσου Κάρτα Πλύνε Βάλε Λέξεις ν’ αποκρυσταλλώσεις Όνειρα στο Υπερώο το Μεταφυσικό - Ατέλειωτο Ποίημα πολύφημης (από)Στροφής – και με…
Πρόσφατες αναρτήσεις

ΣΧΕΔΟΝ ΑΧΕΙΡΟΠΟΙΗΤΟ ΜΟΛΙΣ ΠΟΙΗΜΑ Η ΧΘΕΣΙΝΗ ΜΟΥ ΕΜΠΝΕΥΣΗ

ΓΥΡΙΣΤΡΟΥΛΑ ΣΙΩΠΗ ΣΤΑ ΠΙΟ ΨΗΛΑ ΤΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΜΟΛΙΣ ΠΟΙΗΜΑ Η ΧΘΕΣΙΝΗ ΜΟΥ ΕΜΠΝΕΥΣΗ ουρανό ατένιζες που έφτιαξες με βλέμματα συνομήλικα με τη σιωπή- μισή τυφώνας βάρδια φουρνέλα ιχώρ μισή ύλη σπέρματος και απορία χαλεπή πνιγμένη σε υπαινιγμούς με όνειρα – γυριστρούλα σιωπή στα πιο ψηλά τα κείμενα


τις πρώτες μέρες έχεις να πεις πολλά έπειτα συνηθίζεις κι αυτό που έχεις το φυλάς αρτεσιανό της Κυριακής ανήκεστο Δευτέρας μη σε βρει η μέρα μ’ άλλους στίχους αποστροφής- εφήμερη κλεψύδρα κατακερματισμένο τίποτε ανωτέρας βίας


γοργά καθώς διαβαίνει λεξικό τοπίο λαμπικάρει έως το κουκούτσι του εξαπτέρυγο θαυματουργό σχεδόν αχειροποίητο μόλις Ποίημα η χθεσινή μου έμπνευση
μακριά ηδονή από σταξιές επέκεινα στον ήσκιο της το κλιμακτήριο αμίλητο νερό

[24η Χρυσηίδα Ρέμβης από ανέκδοτη συλλογή Τάσου Κάρτα Πλύνε Βάλε Λέξεις ν’ αποκρυσταλλώσεις Όνειρα στο Υπερώο το Μεταφυσικό - Ατέλειωτο Ποίημα πολύφημης (από)Στροφής – και με ΚΛΙΚ στην εικόνα του ποιήματος με το ενσωματωμένο ασπρόμαυρο κολάζ  κι άλλοι  Περίακτοι Συνειρμοί Οδοφρά…

ΖΩΓΡΑΦΙΖΟΝΤΑΣ ΛΕΞΕΙΣ ΑΝΘΙΖΟΥΝ ΠΟΙΗΜΑΤΑ (δεν είμαι παρά το άθυρμα στις κλαίουσες μονομανίες)

ΕΙΣ ΑΥΡΙΟΝ ΟΙ ΣΠΟΥΔΑΙΕΣ ΜΥΟΣΩΤΙΔΕΣ Ζωγραφίζω μιαν καινούργια μέρα εβένινη χωρίς μεσημέρι ζωγραφίζω το πρωί δυο μεγάλα μάτια απ’ ουρανό γαλάζιο ζωγραφίζω νύχτα τους φρουρούς σμάρι κορυδαλλούς και χίμαιρες – εις αύριον οι σπουδαίες μυοσωτίδες


στα χείλια του ασφόδελου ασωτεύει μια πολιτεία πασχαλίτσες πλην η ευχή σ’ αυτή τη στιχοπλοκή πεμπτουσία υπερεγώ γυρεύοντας παραληρήματα της ποίησης

ό,τι κι αν ζωγραφίζω οξιές ερειπωμένες πίσω απ’ το κρυμμένο βλέμμα δισταγμοί που βιώθηκαν κι άλλοι που δεν διατέλεσαν ριπές του ανέμου στον τρύπιο ουρανό-
ζωγραφίζοντας λέξεις ανθίζουν ποιήματα  προσάναμμα της μοναξιάς που κουβανώ online στο P.C. μου

 [23η Χρυσηίδα Ρέμβης από ανέκδοτη συλλογή Τάσου Κάρτα Πλύνε Βάλε Λέξεις ν’ αποκρυσταλλώσεις Όνειρα στο Υπερώο το Μεταφυσικό - Ατέλειωτο Ποίημα πολύφημης (από)Στροφής – και με ΚΛΙΚ στη φωτογραφία του πίνακα  Marc Chagall κι άλλοι  Περίακτοι Συνειρμοί Οδοφράγματος Σιωπής:    επιπλέοντα υλικά υπέρτιτλων κι ύφαλοι στίχοι μ’ άλλο στιχοπουκάμισο κάθε φορά]

Ω ΜΟΝΑΞΙΑ ΕΙΣΧΩΡΕΙΣ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΒΡΑΔΥ ΣΑΝ ΚΛΗΤΙΚΗ ΠΡΟΣΦΩΝΗΣΗ ΒΟΩΝΤΟΣ ΘΑΝΑΤΟΥ

ΦΕΥ, ΠΑΛΙ ΘΑ ΚΑΝΕΙ ΚΑΤΑΚΛΥΣΜΟ ΛΕΞΕΩΝ τι πλανόδια που είναι η θλίψη τι βλέμμα η σιωπή των στίχων μας χωρίζουν άμαχες λέξεις ως την τέλεια Χρυσηίδα δίψα ιαματικού πόθου ριπές μονοσύλλαβης ερημίας κύμβαλο άλλοθι φυλλοβόλου λόγου πλεκτάνη θεοφάνειας στο ποίημα…


εκεί που ήξερα να πω το τέλος εύφλεκτο σπέρμα δρομολόγησε την εμβέλεια της βάρδιας του στις έγκλειστες κλεψιγαμίες ως υποχθόνια διάψευση- φευ πάλι θα κάνει κατακλυσμό λέξεων…
κύκνειου οργασμού άναυδο σώμα περιβόητο λευκό χαρτί μετείκασμα θνητό ψυχή μου διάτρητη στη ρότα άσφαιρου τοπίου
απ’ το ανοιχτό παράθυρο φεγγίζει η μελαγχολία του καιρού
ω μοναξιά εισχωρείς μέσα στο βράδυ σαν κλητική προσφώνηση βοώντος θανάτου

[22η Χρυσηίδα Ρέμβης από ανέκδοτη συλλογή Τάσου Κάρτα Πλύνε Βάλε Λέξεις ν’ αποκρυσταλλώσεις Όνειρα στο Υπερώο το Μεταφυσικό - Ατέλειωτο Ποίημα πολύφημης (από)Στροφής – και με ΚΛΙΚ στη φωτογραφία spencer tunick art κι άλλοι  Περίακτοι Συνειρμοί Οδοφράγματος Σιωπής:    επιπλέοντα υλικά υπέρτιτλων κι ύφαλοι στίχοι μ’ άλλο στιχοπουκάμισο κάθε φορά…

ΜΕΣΟΥΡΑΝΑ ΤΗΣ ΝΟΣΤΑΛΓΙΑΣ ΜΑΓΙΚΟΥ ΡΕΑΛΙΣΜΟΥ (ώσπου να πεις κύμινο):

γυρίζω στη στάσιμη όχθη του περυσινού καλοκαιριού στο μπαλκόνι του φθινόπωρου το κορίτσι με τις δίδυμες πλεξίδες υποδύεται ένα μοβ ποτιστήρι μεσούρανα της νοσταλγίας μαγικού ρεαλισμού


γλάστρες με τους φίκους μυτίζουν τους πόθους της νύχτας αναδύεται από το παραλήρημα κορυφαία σιωπή ξόρκι στον εξπρεσιονισμό δίσεκτου χειμώνα όπως η βροντή του σύννεφου απ’ το βλέμμα της αστραπής έτσι κρέμεται σε μια κλωστή κατηγορικός ο στίχος
να ’χεις το νου σου στη γραμμική του ποιήματος υπόσχεση να ’χεις το νου σου στο φιλί, ροδόσταμο ερέθισμα στα πλάτη του ανέμου
ώσπου να πεις κύμινο χρώματα μουσικές  χτενίζουν τις κοτσίδες του ποιήματος

[18η Χρυσηίδα Ρέμβης από ανέκδοτη συλλογή Τάσου Κάρτα Πλύνε Βάλε Λέξεις ν’ αποκρυσταλλώσεις Όνειρα στο Υπερώο το Μεταφυσικό - Ατέλειωτο Ποίημα πολύφημης (από)Στροφής – και με ΚΛΙΚ στον πίνακα του  Paul-Bond  κι άλλοι  Περίακτοι Συνειρμοί Οδοφράγματος Σιωπής:    επιπλέοντα υλικά υπέρτιτλων κι ύφαλοι στίχοι μ’ άλλο στιχοπουκάμισο κάθε φορά]

ΕΜΑΘΑ ΝΑ ΚΡΥΒΩ Ο,ΤΙ ΠΙΟ ΠΟΛΥ ΠΟΘΩ (ό,τι κρύβω όλη η αλήθεια – μοναξιά παντάνασσα)

«ας βγουν οι λέξεις λυγαριές και τα μπουμπούκια κρήνες», που λέει και ο ποιητής ν’ αποδεκατίσουντ’ αποσιωπητικά που φωταγώγησα στο παρακατιανό μου ποίημα-
στίχοι άηχοι φωνές υποδόριες στις εγγενείς τις αντιφάσεις…


μια σειρήνα ζητάει τη φωνή μου η παρομοίωση πέτυχε επωδός μεταφορά αλλά ο ασθενής στίχος δούρειος χρησμός κάθε τρεις και τόσο μ’ άλλο στιχοπουκάμισο
κραδαίνοντας υγρό πυρ μονόξυλο σιωπής μέσα συθέμελης ζωής Οξύμωρο! υστεροφημίας…
δεσμώτης στον ίλιγγο της σκιάς των λέξεων γυμνός από γραφή και έμπνευση

[16η Χρυσηίδα Ρέμβης από ανέκδοτη συλλογή Τάσου Κάρτα Πλύνε Βάλε Λέξεις ν’ αποκρυσταλλώσεις Όνειρα στο Υπερώο το Μεταφυσικό - Ατέλειωτο Ποίημα πολύφημης (από)Στροφής – και με ΚΛΙΚ στο έργο από  Gumsan  κι άλλοι  Περίακτοι Συνειρμοί Οδοφράγματος Σιωπής:    επιπλέοντα υλικά υπέρτιτλων κι ύφαλοι στίχοι μ’ άλλο στιχοπουκάμισο κάθε φορά]

ΘΑ ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΩ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΣΟΥ ΛΕΥΚΟΣ; ΣΤΑ ΣΥΜΦΡΑΖΟΜΕΝΑ ΧΡΥΣΗΣ ΑΝΤΑΥΓΕΙΑΣ ΟΝΕΙΡΟΥ ΜΙΚΡΟ ΑΣΠΡΟ ΠΑΝΙ ΠΟΘΟΥ ΣΕΡΓΙΑΝΙΖΕΙ

ΦΥΣΑΕΙ ΟΜΗΡΙΚΗ ΑΥΓΗ ΣΤΟ ΡΟΔΟΠΕΤΑΛΟ ΠΟΙΗΜΑ καρτερία κόκκινο κοράλλι αμφιβολία δρυοκολάπτης κυκλάμινου δροσοσταλιά κόκκινης κλωστής στην ανέμη της φαντασίας των ποιητών


πλην ο αφαλός της μοναξιάς υποτελούς αιδοίου ομοιοπαθητική αναμόχλευση εκείνης της κόκκινης πεταλούδας των αγρών με τα φτερά της καστανιέτες στο χορό των λουλουδιών

θα κυκλοφορήσω στα χέρια σου λευκός; οι παλάμες μου θα γιομίσουν άστρα; το πράσινο φως της πιο μακρινής κατάφασης αργεί; σιωπή και ποίηση εικόνες χιαστί σαν παραμύθι σκιάς ανέμων μετάξι σιωπής αιώνων σαν ρέμβη μηδέν αστέρων

στα συμφραζόμενα χρυσής ανταύγειας ονείρου μικρό άσπρο πανί πόθου σεργιανίζει

[8η Χρυσηίδα Ρέμβης από ανέκδοτη συλλογή Τάσου Κάρτα Πλύνε Βάλε Λέξεις ν’ αποκρυσταλλώσεις Όνειρα στο Υπερώο το Μεταφυσικό - Ατέλειωτο Ποίημα πολύφημης (από)Στροφής – και με ΚΛΙΚ στην εικόνα ARTbyCatrin Welz-Stein   κι άλλοι  Περίακτοι Συνειρμοί Οδοφράγματος Σιωπής:    επιπλέοντα υλικά υπέρτιτλων κι ύφαλοι στίχοι μ’ άλλο στιχοπουκάμισο κάθε φορά]

ΜΑΡΣΙΠΟΣ ΠΟΣΙΜΟΥ ΧΡΥΣΟΥ: πέντ’ άρτους Ποίησης δώσε ημίν σήμερον…

ΣΤΑ ΔΙΑΣΕΛΑ ΤΟΥ ΙΑΜΒΟΥ Σ’ ΑΥΤΟ ή Σ’ ΑΛΛΟ ΠΟΙΗΜΑ ΕΠΤΑ ΠΛΕΘΡΑ ΕΠΙΑΣΕ ΠΕΦΤΟΝΤΑΣ Ο ΣΤΙΧΟΣ: τόσα χρόνια μέρες και νύχτες και πορφυρά μεσημέρια γράφω και ξαναγράφω αυτόν το Φαύλο Δούρειο Στίχο Λευκή και Απρόσιτη Παρομοίωση σαν την αμείλικτη σιωπή στο αναφορικό φεγγαρόφωτο… απλή σκέψη πτερόεντος λόγου άμεμπτων συμβολισμών


μα ένα παιδί ζωηρό, φανατικό για γράμματα «α δεν μ’ αρέσει το τετράστιχο αυτό…» φωνάζει μέσα μου
γράφω και ξαναγράφω αυτόν το Φαύλο Στίχο Ομοιοκαταληξίες Χρυσηίδων Σιωπής άνω σχώμεν ευσεβείς πόθους όλο ανεβαίνοντας ακάλυπτους στίχους κι όλο ξοδεύοντας μαγικές εικόνες ουρανό έρμαιο επέκεινα λερναίας εμμονής στην Άτροπο επιθυμία την πρεσβυτέρα των Ποιητών με ΚΛΙK εδώ
https://marsipos5art.blogspot.gr/

Λερωμένη Φωλιά Χαμένων Στίχων Τάσου Κάρτα

(Σκεύη Ηδονής που βγάζουν το φίδι απ’ την τρύπα, γιατί είναι η σειρά σου να καγχάσεις τη λαγνεία των αντιφάσεων του λόγου – Στα καπούλια νωπή σκόνη καλπασμού):

ΕΡΜΑΙΟ ΕΠΕΚΕΙΝΑ ΛΕΡΝΑΙΑΣ ΕΜΜΟΝΗΣ: όσα δε φτάνει η αλεπού τα κάνει λυρισμό και ωραία λόγια – να κρυβόμαστε πίσω απ’ τις εικόνες των ΛΕΞΕΩΝ μας στην άκρη του νήματος θρυαλλίδα από σιωπής λυρικός αντικατοπτρισμός ανέμου  μεταφυσικής επιθυμίας, μέθη ενός λεπτού, χρόνια φυγή, αναβράζων ζήλος υπερβάλλοντος ποιητή… τρελό σεργιάνι νοσταλγίας στο υπερθετικό της πρόσημο εκποίησε προφυλακτικά ηλιοτρόπια καταλαγιάζοντας πλανόδιους ωροσκόπους και ένα στίχο που είναι να βγει
Γηράσκω αεί μέσα σε Μεσσίες στίχων μακριά μιαν άλλη σοφία λέξεων ποθώντας με ΚΛΙΚ εδώ https://tzutzukas.wordpress.com/